دام ها در دانه های خوش بود ای باغبان

سربلندی سرو و خنده گل نوای عندلیب

میوه های گرم رو سر دم سرد خزان

برگ ها لرزان چه می لرزید وقت شادی است

ما ز سرسبزی به روی زرد چند افتاده ایم

در کمین غیب بس تیر است پران از کمان

لاله رخ افروخته وز خشم شد دل سوخته