همچنانک جذبه جان را برکشد بی نردبان

باز خرما عکس آن بیرون خوش و باطن قشور

باطن و ظاهر تو چون انجیر باش ای مهربان

جذبه شاخ آب را از بیخ تا بالا کشد

غوصه گشت این باد و آبستن شد آن خاک و درخت

بادها چون گشن تازی شاخه ها چون مادیان

می رسد هر جنس مرغی در بهار از گرمسیر