مصرع دوم · شماره 158
مظلم و اشکسته پر باشد حقیر و مستهان
شاعرمولویدر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 155
چونک ما را از زمین و از زمان بیرون برد
# - 156
از فنا ایمن شویم از جود او ما جاودان
# - 157
این زمین و این زمان بیضه ست و مرغی کاندر او است
# - 158
مظلم و اشکسته پر باشد حقیر و مستهان
انتخابشده - 159
کفر و ایمان دان در این بیضه سپید و زرده را
# - 160
واصل و فارق میانشان برزخ لایبغیان
# - 161
بیضه را چون زیر پر خویش پرورد از کرم
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 158 از «غزل شماره ۱۹۴۰ - ای ز تو مه پای کوبان وز تو زهره دف زنان...» است.