آینه آهن دلی باید که تا زخمش کشد

بشکند از طوق عشقش گردن گردن کشان

کوس محمودی همه بر اشتر محمود باد

بار دل هم دل کشد محرم کجا باشد زبان

زخم آیینه نباشد درخور آیینه دان

لیک روی دوست بینی بی خبر باشی ز زخم

چون زنان مصر بیخود در جمال یوسفان