عید تو ماه من آمد ای شده قربان من

وقت صبح از گور مشرق سر برآر و زنده شو

منکران حشر را آگه کن از برهان من

عید هر کس آن مهی باشد که او قربان او است

شمس تبریزی چو تافت از برج لاشرقیه

تاب ذات او برون شد از حد و امکان من