شمس تبریزی چو تافت از برج لاشرقیه

منکران حشر را آگه کن از برهان من

عید هر کس آن مهی باشد که او قربان او است

عید تو ماه من آمد ای شده قربان من

تاب ذات او برون شد از حد و امکان من