عشقت ای خوب ختن بر دل سواره گشت گفت

گه شمن بت می شد آن دم گاه بت می شد شمن

هر زمانی نقش می شد نعت احمد بر صلیب

سر وحدت می شنیدند آشکارا از وثن

این چنین مرکب بباید تاختن را تا ختن

شور تو عقلم ستد با فتنه ها دربافتم

شور و بی عقلی بباید بافتن را با فتن