هر کی انبازی برید از خویش آن بازی مدان

ای برادر تو چه مرغی خویشتن را بازبین

گر تو دست آموز شاهی خویشتن را باز بین

در جهان او را چو حق بی مثل و بی انباز بین

ز آفتابی کآفتاب آسمان یک جام او است

ذره ها و قطره ها را مست و دست انداز بین