عیب بینی از چه خیزد خیزد از عقل ملول

سرد باشد عاقلی در حلقه دیوانگان

گر درآید عاقلی گو کار دارم راه نیست

ور درآید عاشقی دستش بگیر و درکشان

تشنه هرگز عیب داند دید در آب روان

عقل منکر هیچ گونه از نشان ها نگذرد

بی نشان رو بی نشان تا زخم ناید بر نشان