شمس تبریزی به عشقت هر کی او پستی گزید

سایه گر چه دور افتد بایدش آن جا شدن

بر مقام عقل باید پیر گشتن طفل را

در مقام عشق بینی پیر را برنا شدن

همچو عشق تو بود در رفعت و بالا شدن