عقل زیرک را برآر و پهلوی شادی نشان

گر تو را باور نیاید سنگ بر آهن بزن

بنگر اندر میزبان و در رخش شادی ببین

بر سر این خوان نشین و کاسه در روغن بزن

جان روشن را سبک بر باده روشن بزن

شاخه ها سرمست و رقصانند از باد بهار

ای سمن مستی کن و ای سرو بر سوسن بزن