شد چناران دف زنان و شد صنوبر کف زنان

بی صبا جنبش ندارند هین صبا را تازه کن

سرو سوسن را همی گوید زبان را برگشا

سنبله با لاله می گوید وفا را تازه کن

فاخته نعره زنان کوکو عطا را تازه کن

از گل سوری قیام و از بنفشه بین رکوع

برگ رز اندر سجود آمد صلا را تازه کن