آنچ می تابد ز اوصافش دلا مکنی است آن

این چنین فر و جمال و لطف و خوبی و نمک

فخر جان ها شمس حق و دین تبریزی است آن

برنتابد جان آدم شرح اوصافش صریح

زانک اوصاف بقا اندر فنا کی رو دهد

مر مزیجی را که آن از عالم فانی است آن

آن جمالی کو که حقش نقش کرد از دست خویش