لیک نزد خاص باشد بوی آن می جان جان

چون نهد پا در دماغ سرکشان روزگار

در زمان سجده کنان گردند همچون خادمان

جان اگر چه بس عزیز است نزد خاص و نزد عام

جان و ماه و جان و قالب بی نشان شد از میی

کید او از بی نشانی بردراند هر نشان

خمخانه لم یزل جوشیده زان می کز کفش