ای سیاهی بر سیاهی جان تو از گرد نان

ای تو را گردن زده آن تسخرت بر گرد نان

ای تو در آیینه دیده روی خود کور و کبود

تسخر و خنده زده بر آینه چون ابلهان

تسخرت بر آینه نبود به روی خود بود