درفکندم امتحان را تا چه گردد مار من

ور فروآید بجز خرگاه تو من از خدا

من فنای محض خواهم ای خدایا یار من

دوش دیدم کز هوس صد تخم مار اندر رگی

دیدمش ماری شده او هر زمان در می فزود

من پشیمان گشته ام زان صنعت و کردار من

من پشیمان قصد او کردم و او از خشم خود