بادیه خون خوار اگر واقف شدی از کعبه ام

با چنان پرها چه غم باشد تو را از آب و طین

گر همی خواهی که جبریلت شود بنده برو

سجده ای کن پیش آدم زود ای دیو لعین

هر طرف گلشن نمودی هر طرف ماء معین

ای به نظاره بد و نیک کسان درمانده

چون بدین راضی شدی یارب تو را بادا معین