جان من همچون عصا چون دستبوس او بیافت

بی دل و جان می نویسد گر چه در انشی است آن

من چه گویم خود عطارد با همه جان های پاک

از برای پاکی او عاشق املی است آن

پس چو موسی درفکندش جان کنون افعی است آن

دیده من در فراق دولت احیای او

در میان خندان شده در قدرت مولی است آن