پیش شمس الدین درآید گشت باز راستین

مژده مر کسوه بقا را کز پی عمر ابد

هستش از اقبال و دولت ها طراز راستین

فرخا زاغی که در زاغی نماند بعد از این

حبذا دستی که او بستم درازی کم کند

دست در فتراک او زد شد دراز راستین

شد دراز آن دست او تا بگذرید او را ختن