صنما به چشم مستت دل و جان غلام دستت

ز نبات و قند پر کن دهن و کنار مستان

قدحی به دست برنه به کف شکرلبان ده

بنشان به آب رحمت به کرم غبار مستان

به می خوشی که هستت ببر اختیار مستان

چو شراب لاله رنگت به دماغ ها برآید

گل سرخ شرم دارد ز رخ و عذار مستان