سخنی بماند جانی که تو بی بیان بدانی

که تو شیرگیر حقی به کفت مهار مستان

ز عقیق جام داری نمکی تمام داری

چه غریب دام داری جهت شکار مستان

که تو رشک ساقیانی سر و افتخار مستان