ز سخن ملول گشتی که کسیت نیست محرم

که کسی خورت نبیند طرب از می احد کن

چو عروس جان ز مستی برسد به کوی هستی

خورشش از این طبق ده تتقش هم از خرد کن

سبک آینه بیان را تو بگیر و در نمد کن