بس بود هستی او مایه هر نیست شده

همه گرگان شده از خجلت این گرگ شبان

چه خوشی های نهان است در آن درد و غمش

که رمیدند ز دارو همه درمان طلبان

بس بود مستی او عذر همه بی ادبان

عارف از ورزش اسباب بدان کاهل شد

که همان بی سببی شد سبب بی سببان