خیز کامروز ز اقبال و سعادت باری

بس بود مستی او عذر همه بی ادبان

عارف از ورزش اسباب بدان کاهل شد

که همان بی سببی شد سبب بی سببان

طرب اندر طرب است از مدد بوطربان

من بر آن بودم کز جان و دل تفسیده

بازگویی صفت عشق به روزان و شبان