بهتر از شیر شود از دم او ماده زغن

نوبهاری است خدا را جز از این فصل بهار

که در او مرده نماند وثنی و نه وثن

ز نسیمش شود آن جغد به از باز سپید

زنده گشتند و پی شکر دهان بگشادند

بوسه ها مست شدند از طرب بوی دهن

دست دستان صبا لخلخه را شورانید