نامشان را تو قمرروی زره موی مکن

جز بر آن که لبت داد لب خود مگشا

جز سوی آنک تکت داد تکاپوی مکن

روی و مویی که بتان راست دروغین می دان

بر کلوخی است رخ و چشم و لب عاریتی

پیش بی چشم به جد شیوه ابروی مکن

قامت عشق صلا زد که سماع ابدی است