تو مگو دفع که این دعوی خون کهن است

خون چو تازه است بدانید که هست آن فلان

همه خون ها چو شود کهنه سیه گردد و خشک

خون عشاق ابد تازه بجوشد ز روان

خون عشاق نخفته ست و نخسبد به جهان

غمزه توست که خونی است در این گوشه و بس

نرگس توست که ساقی است دهد رطل گران