می تپد ماهی بی آب بر آن ریگ خشن

ای ز هجران تو مردن طرب و راحت من

مرگ بر من شده بی تو مثل شهد و لبن

تا جدا گردد آن جان نزارش ز بدن

آب تلخی شده بر جانوران آب حیات

شکر خشک بر ایشان بتر از گور و کفن