که دمم بی دم تو چون اجل آمد بر من

دم ده و عشوه ده ای دلبر سیمین بر من

دل چو دریا شودم چون گهرت درتابد

سر به گردون رسدم چونک بخاری سر من

خنک آن دم که بیاری سوی من باده لعل