تا که افروخته ماند ابدا اخگر من

بنده امر توام خاصه در آن امر که تو

گوییم خیز نظر کن به سوی منظر من

هین برافروز دلم را تو به نار موسی

من خمش کردم و در جوی تو افکندم خویش

که ز جوی تو بود رونق شعر تر من