من خمش کردم و در جوی تو افکندم خویش

گوییم خیز نظر کن به سوی منظر من

هین برافروز دلم را تو به نار موسی

تا که افروخته ماند ابدا اخگر من

که ز جوی تو بود رونق شعر تر من