هیچ کس دیده ست یک جان در دو تن

از نظر رفتی ز دل بیرون نه ای

ز آنک تو شمعی و جان و دل لگن

جان من جان تو جانت جان من

زندگی ام وصل تو مرگم فراق

بی نظیرم کرده ای اندر دو فن

بس بجستم آب حیوان خضر گفت