بی وصالش جان نیابی جان مکن

زندگی ام وصل تو مرگم فراق

بی نظیرم کرده ای اندر دو فن

بس بجستم آب حیوان خضر گفت

غم نیارد گرد غمگین تو گشت

ور بگردد بایدش گردن زدن

جان ها زان گرد تو گرددهمی