ز غمم همچو کمان تیر مزن

ای تو سرمایه جمله شکران

بر دل سوخته ام آبی زن

که تویی دلبر پرخون جگران

چه زنی تیر سوی بی سپران

با گل از تو گله ها می کردم

گفت من هم ز ویم جامه دران