مه و خورشید ز عشق رخ او

که منم بنده صاحب نظران

که چو من جمله چمن سوخته اند

ز آتش او ز کران تا به کران

اندر این چرخ ز زیر و زبران

بحر در جوش از این آتش تیز

چرخ خم داده از این بار گران