چه کند بی تو در این قالب تن

بنگر تا به چه لطفش بردی

رحم کن هر نفسش زخم مزن

جانم اندر پی دل می آید

بی تو دل را نبود برگ جهان

بی تو گل را نبود برگ چمن

هین چرا بند شکستی خاموش