هر سو از او خروشی او ساکن و خموشی

سرمست نقل و جامی یا شهسوار میدان

روزی به سوی صحرا دیدم یکی معلا

اندر هوا به بالا می کرد رقص و جولان

سرسبز و سبزپوشی جانم بماند حیران

گفتم که در چه شوری کز وهم خلق دوری

تو نور نور نوری یا آفتاب تابان