گفتا دلم تنگ شد تن نیز هم سبک شد

سرسبز و سبزپوشی جانم بماند حیران

گفتم که در چه شوری کز وهم خلق دوری

تو نور نور نوری یا آفتاب تابان

تا پاگشاده گشتم از چارمیخ ارکان

گفتم که ای امیرم شادت کنار گیرم

بسیار لابه کردم گفتا که نیست امکان