گفتم بیا وفا کن وین ناز را رها کن

تا پاگشاده گشتم از چارمیخ ارکان

گفتم که ای امیرم شادت کنار گیرم

بسیار لابه کردم گفتا که نیست امکان

شاخی شکر سخا کن چه کم شود از آن کان

گفتا که من فنایم اندر کنار نایم

نقشی همی نمایم از بهر درد و درمان