پنجه بهانه زاید از طبعت ای سخندان

گفتا که من فنایم اندر کنار نایم

نقشی همی نمایم از بهر درد و درمان

گفتم تو را نباید خود دفع کم نیاید

گفتا ز سر یک تو باور کجا کنی تو

طفلی و درست ابجد برگیر لوح و می خوان

گفتم همین سیاست می کن حلال بادت