گفتا ز سر یک تو باور کجا کنی تو

نقشی همی نمایم از بهر درد و درمان

گفتم تو را نباید خود دفع کم نیاید

پنجه بهانه زاید از طبعت ای سخندان

طفلی و درست ابجد برگیر لوح و می خوان

گفتم همین سیاست می کن حلال بادت

صد گونه دفع می ده می کش مرا به هجران