طفلی و درست ابجد برگیر لوح و می خوان

گفتم تو را نباید خود دفع کم نیاید

پنجه بهانه زاید از طبعت ای سخندان

گفتا ز سر یک تو باور کجا کنی تو

گفتم همین سیاست می کن حلال بادت

صد گونه دفع می ده می کش مرا به هجران

زود از زبان دیگر صد پاسخ چو شکر