برخواند بر من از بر گشتم خراب و سکران

گفتم همین سیاست می کن حلال بادت

صد گونه دفع می ده می کش مرا به هجران

زود از زبان دیگر صد پاسخ چو شکر

بسیار اشک راندم تا دیر مست ماندم

تا که برون شد آن شه چون جان ز نقش انسان

داغی بماند حاصل زان صحبت اندر این دل