گفتم سر من ای جان نعلین توست لیکن

قانع نگشت از من دلدار تا به گردن

گفتا که سر قدم کن تا قعر عشق می رو

زیرا که راست ناید این کار تا به گردن

قانع شو ای دو دیده این بار تا به گردن

گفتا تو کم ز خاری کز انتظار گل ها

در خاک بود نه مه آن خار تا به گردن