قانع شو ای دو دیده این بار تا به گردن

گفتا که سر قدم کن تا قعر عشق می رو

زیرا که راست ناید این کار تا به گردن

گفتم سر من ای جان نعلین توست لیکن

گفتا تو کم ز خاری کز انتظار گل ها

در خاک بود نه مه آن خار تا به گردن

گفتم که خار چه بود کز بهر گلستانت