لب را ز شیر شیطان می کوش تا بشویی

می بایدت چو گردون بر قطب خود تنیدن

در بیخودی تو خود را می جوی تا بیابی

زیرا فراق صعب است خاصه ز حق بریدن

چون شسته شد توانی پستان دل مکیدن

ای عشق آن جهانی ما را همی کشانی

احسنت ای کشنده شاباش ای کشیدن