گفتی خوشی تو بی ما زین طعنه ها گذر کن

گفتی مرا که چونی در روی ما نظر کن

گفتی مرا به خنده خوش باد روزگارت

کس بی تو خوش نباشد رو قصه دگر کن

گفتی ملول گشتم از عشق چند گویی