گفتی مرا به خنده خوش باد روزگارت

گفتی مرا که چونی در روی ما نظر کن

گفتی خوشی تو بی ما زین طعنه ها گذر کن

کس بی تو خوش نباشد رو قصه دگر کن

گفتی ملول گشتم از عشق چند گویی

آن کس که نیست عاشق گو قصه مختصر کن