سیمرغ قاف خیزد در عشق شمس تبریز

هر نقش را به خود کش وز خویش جانور کن

ای شاه هر چه مردند رندان سلام کردند

مستند و می نخوردند آن سو یکی گذر کن

آن پر هست برکن وز عشق بال و پر کن