ور نی در آن نمایش هم مضطر است مردن

گر مومنی و شیرین هم مومن است مرگت

ور کافری و تلخی هم کافر است مردن

گر یوسفی و خوبی آیینه ات چنان است

خامش که خوش زبانی چون خضر جاودانی

کز آب زندگانی کور و کر است مردن